پارگی، کشیدگی یا میوزوتیس عضلانی در حیواناتی که منحصراً برای فعالیتهای ورزشی در نظر گرفته شدهاند.
متوکاربامول به طور گسترده به عنوان یک شل کننده عضلانی در سگ ها، گربه ها و اسب ها استفاده می شود. متوکاربامول در طیف وسیعی از اختلالات شامل اسپاسم حاد عضلانی موثر بوده است. در اسب ها، متوکاربامول معمولاً برای شرایط مختلفی از جمله درد عضلانی، تروما، بورسیت، آسیب عضلات و رباط ها و سایر شرایطی که باعث اسپاسم دردناک عضلات می شوند، از جمله جراحی، استفاده می شود.
اسبها: ۵ تا ۲۵ میلیگرم بر کیلوگرم. روزانه به آرامی استنشاق شود. در موارد کزاز: ۲۵ تا ۵۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز. هر ۲۴ ساعت تا حداکثر ۱۴ تا ۲۱ روز تکرار شود. تحمل تا ۴۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم نشان داده شده است. روش مصرف: تزریق آهسته وریدی.
متوکاربامول تزریقی ۱۰۰ میلیگرم/میلیلیتر. دوز معمول برای اسبها ۲ تا ۱۰ میلیگرم به ازای هر پوند برای شرایط متوسط و ۱۰ تا ۲۵ میلیگرم به ازای هر پوند برای شرایط شدید است. این دارو برای مصرف داخل وریدی است و میتوان آن را مستقیماً به صورت رقیق نشده به داخل ورید تزریق کرد. دوز و دفعات تزریق باید بر اساس شدت علائم و پاسخ درمانی مشاهده شده تعیین شود.
متوکاربامول ممکن است باعث تغییر رنگ ادرار شود. در مورد هرگونه عارضه جانبی که برای حیوان غیرمعمول یا آزاردهنده به نظر میرسد، با دامپزشک خود صحبت کنید. اگر هر یک از عوارض جانبی جدی زیر رخ داد، مصرف متوکاربامول را برای حیوان خانگی خود متوقف کرده و به دنبال فوریتهای پزشکی دامپزشکی باشید: واکنش آلرژیک (مشکل در تنفس، تورم لبها، زبان یا صورت و کهیر).
در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد نگهداری شود. دور از نور نگهداری شود.